Każdy z nas jest inny. Już od najmłodszych lat powtarza się dzieciom, że indywidualne cechy każdego człowieka nie są powodem do kpin, ale warunkują naszą wyjątkowość. Różnimy się wyglądem, charakterem, sposobem zachowania w poszczególnych sytuacjach, poczuciem humoru czy inteligencją. Mówi się również, że każdy człowiek ma na świecie swoją bratnią duszę, po której odnalezieniu od razu orientujemy się, że to właśnie na nią w życiu czekamy. Każdego z nas pociągają inne cechy drugiego człowieka i to ich właśnie szuka w drugiej połówce. Od dawien dawna wiadomo jednak, że jest pewien zestaw cech, których większość kobiet szuka u mężczyzny. Zobaczmy więc, jaki powinien być ten, którego kobieta będzie chciała zatrzymać przy sobie na długo.

1. Gentleman. Nic w dzisiejszych czasach nie pociąga kobiet bardziej niż obcowanie z mężczyzną, który jest uprzejmy, szarmancki, zwyczajnie miły i dbający o dobre maniery.

Termin ten niekoniecznie zahacza już o wygląd tak bardzo jak właśnie o konkretne cechy charakteru. Nikt nie wymaga bowiem noszenia garnituru i dopasowanego do nastroju krawatu. Nie to jest w dzisiejszym świecie atrybutem bycia gentlemanem. Mężczyzna ten reaguje natomiast, kiedy słabszym dzieje się krzywda, potrafi ich bronić, niekoniecznie siłą fizyczną, bo i dobra argumentacja czasem wystarczy. Gemtelman jest wrażliwy również na krzywdę zwierząt- nic tak nie dyskredytuje męskości jak krzywdzenie słabszych i bezbronnych istot, jakimi są zwierzęta.

Gentelman nie obgaduje ludzi za ich plecami, nie wypowiada chamskich, zbędnych komentarzy, a przede wszystkim z szacunkiem podchodzi do kobiet. Zwyczajne otworzenie drzwi do samochodu, czy mieszkania, ustąpienie miejsca starszym lub pomoc przy wniesieniu zakupów do domu- właśnie takie czynności, wykonywane automatycznie i bez namysłu czy wypada, są czymś, co zwraca uwagę kobiet i niesamowicie polepsza wrażenie.


2. Potrafiący gotować. Model rodziny, w której kobieta większość czasu spędza w kuchni, gotując, a mężczyzna zarabia na jej utrzymanie, odchodzi w niepamięć. Różnice między zachowaniami ludzi zacierają się, wobec tego mało która kobieta marzy o przyszłości w kuchni u boku mężczyzny, który zagląda do niej wyłącznie, kiedy czas już wynieść śmieci.

Mężczyzna, który potrafi gotować, jest dla kobiet niezwykle pociągający. Perspektywa pomocy przy obiedzie, czy otrzymania śniadania do łóżka staje się wtedy bardziej realna. Taka osoba wie wtedy, że jej świat nie będzie kończył się na przestrzeni między lodówką a kuchenką i będzie mogła się skupić na swoich zainteresowaniach i sposobach na spędzanie wolnego czasu.

Pamiętaj jednak, że mało której kobiecie zaimponują tłuste, niezdrowe dania, bo w dzisiejszych czasach dbanie o siebie jest bardzo sexy. Tym bardziej że widząc, iż gotujesz zdrowo, kobieta od razu zakoduje, że przy Tobie będzie zawsze w dobrej formie. Zamiast mielonych i frytek, naucz się przygotowywać jakieś ciekawe sałatki- to nie tylko zdrowsze, ale i szybsze w przygotowaniu.


3. Mający ambicje i zainteresowania. Nie ma nic gorszego od człowieka, który nie ma aspiracji na osiąganie w życiu czegoś więcej. Przy takim mężczyźnie nie ma żadnych szans na rozwój, bowiem rozwijając swoje własne hobby oraz dążąc do spełniania planów, dajemy również mnóstwo wskazówek naszej drugiej połówce.

Kobieta uwielbia rozwijać się przy swoim mężczyźnie, nawet jeśli ten nie zdaje sobie sprawy z tego, że tak jest. Mężczyzna posiadający ambicje i zainteresowania automatycznie staje się lepszym towarzyszem do rozmów i wspólnego spędzania czasu.


4. Pomocny w każdej sytuacji. Mężczyzna ma być dla kobiety wsparciem w życiu codziennym, ale też w tych cięższych chwilach. Problemy, jakie spotykają nas każdego dnia, nie muszą być ogromne, natomiast jeśli on nie ignoruje żadnego telefonu swojej partnerki, zdaje się interesować każdą zagwozdką czy problemem, wtedy niesamowicie zyskuje w oczach kobiet.

Pomimo dążenia do równości płci, kobiety i tak uwielbiają czuć, że ich partner jest od nich silniejszy, że zawsze mogą na nim polegać i że mogą mieć słabszy dzień, jeśli tego akurat potrzebują. Partner, który nie rozłącza połączeń, odpisuje na wiadomości i pyta jak minął dzień, jest człowiekiem, jakiego potrzeba w codziennym życiu. Idealny mężczyzna to w końcu taki, przy którym kobieta czuje się bezpieczna w każdej sytuacji.


5. Mający poczucie humoru i potrafiący dobrze zachować się w towarzystwie. Nie bez powodu te dwie rzeczy umieszczone zostały w jednym punkcie. Kobiety kochają zabawnych mężczyzn, ponieważ czują, że otrzymają odpowiednie wsparcie podczas gorszych dni, a także sama relacja będzie łagodna i obejdzie się bez zbędnych kłótni czy sporów. Dodatkowo, poczucie humoru sprawi, że najbliżsi ludzie partnerki będą odbierali go jako bardziej przyjaznego, a nie ma nic bardziej budującego, niż sympatia naszych znajomych do partnera.

Powszechnie wiadomo, że kobiety dużo częściej rozmawiają z przyjaciółkami i rodziną o swoich drugich połówkach. Praktycznie każda marzy o tym, aby jej partner odbierany był właśnie jako ten zabawny, towarzyski i mający poczucie humoru. Oczywiste jest, że nie budujemy swojego stosunku do partnera na podstawie opinii innych, natomiast dużo lepiej jest uczestniczyć w spotkaniach rodzinnych, czy tych ze znajomymi, jeśli wiemy, że nasz partner jest przez nich zaakceptowany i lubią przebywać w jego obecności.

Pamiętaj jednak, że trzeba znać pewne granice i nie ze wszystkiego wypada żartować. Po prostu niektórzy mężczyźni nawet pomimo tego, że starają się być zabawni, nie są postrzegani jako atrakcyjni, bo ich żarty są infantylne, a ich humor chamski lub niekulturalny- znaj umiar w wygłupianiu się, szczególnie przy nowo poznanych ludziach, o których wiesz niewiele- być może nie bawią ich te rzeczy, co Ciebie.

Pomimo różnych charakterów i upodobań, istnieje kilka cech mężczyzn, które wpisują się w kanon tego idealnego. Kobiety uwielbiają facetów z poczuciem humoru oraz takich, które się nimi zaopiekują. Jeśli więc zauważymy, że w naszym otoczeniu znajduję się ten, który posiada wyżej wymienione cechy, powinniśmy zastanowić się, czy nie zainteresować się nim nieco bardziej.

Czy warto zakochać się w kimś z internetu, kto mieszka daleko? To pytanie, które w dobie globalnej wioski, połączeń lotniczych i wszechobecnej cyfryzacji, zadaje sobie coraz więcej osób. Odpowiedź na nie nie jest ani prosta, ani jednoznaczna, a tkwi gdzieś w rozległym polu pomiędzy euforią znalezienia „bratniej duszy” a gorzkim rozczarowaniem rzeczywistością. To uczucie, które rodzi się w przestrzeni wirtualnej, ma swoją unikalną, magiczną aurę, ale niesie ze sobą również szereg wyzwań, o których w tradycyjnych związkach często nie musimy nawet myśleć. Warto zatem przyjrzeć się temu zjawisku z bliska, bez zbędnej idealizacji, ale i bez uprzedzeń, by zrozumieć, co tak naprawdę czeka tych, którzy decydują się na taką formę relacji.

Miłość na odległość, zapoczątkowana najczęściej na jakimś portalu społecznościowym czy forum tematycznym, ma specyficzny charakter. Rozwija się w przestrzeni słowa pisanego, głosu w słuchawce i obrazu na ekranie. Brak fizycznej obecności kompensowany jest przez intensywną komunikację, która często przybiera formę głębokich, intelektualnych lub emocjonalnych rozmów. Nie ma tu miejsca na powierzchowne wrażenia, na ocenę na podstawie wyglądu w pierwszej minucie spotkania. Relacja budowana jest na fundamencie wspólnych pasji, wartości, poczucia humoru i światopoglądu. To czysta esencja osobowości, pozbawiona wielu dystrakcji, które towarzyszą codziennym spotkaniom. Pozwala to na stworzenie niezwykle silnej, niemal duchowej więzi, gdzie dwa umysły spotykają się w czystej formie. To uczucie bycia zrozumianym w sposób, w jaki nie rozumieją nas osoby z najbliższego otoczenia, ma siłę niemal narkotyczną. Każda wiadomość, każde połączenie wideo staje się długo wyczekiwanym wydarzeniem, napełniającym dzień energią i nadzieją.

Jednak ta sama cecha, która nadaje takiej relacji wyjątkowości, jest również źródłem jej największych słabości. Brak fizyczności to nie tylko brak pocałunków czy przytuleń, choć i te są niezwykle ważne. To także brak wspólnego doświadczania codzienności. Nie można wspólnie pójść do sklepu, obejrzeć filmu na tej samej kanapie, pokłócić się o niezmywanie naczyń i pogodzić przy porannej kawie. Relacja istnieje w pewnego rodzaju bańce, odizolowana od prozy życia. To sprawia, że partnerzy często tworzą w swoich umysłach idealny obraz drugiej osoby, projektując na nią swoje najgłębsze pragnienia i potrzeby. Ta idealizacja jest niebezpieczna, ponieważ w zderzeniu z rzeczywistością, podczas pierwszego, długo wyczekiwanego spotkania, może runąć z hukiem. Okazuje się wówczas, że osoba, którą tak doskonale się znało online, w realnym życiu ma inne maniery, głos, zapach lub sposób bycia, który nie do końca odpowiada wykreowanemu w wyobraźni wyidealizowanemu portretowi. To bolesne przebudzenie bywa końcem pięknej, wirtualnej opowieści.

Kolejnym, niezwykle istotnym aspektem jest kwestia zaufania. W związku na odległość zaufanie jest walutą podstawową. Nie ma możliwości zweryfikowania, z kim tak naprawdę nasz partner spędza wieczory, czy jego opowieści są spójne, czy może ukrywa jakąś część swojego życia. To wymaga ogromnej dojrzałości emocjonalnej od obu stron. Lęk, niepewność i zazdrość mogą stać się cichymi, toksycznymi towarzyszami takiej relacji, systematycznie podkopując jej fundamenty. Wymaga to absolutnej transparentności, otwartej komunikacji i niezwykłej wręcz cierpliwości. W świecie, gdzie pokusa jest na wyciągnięcie ręki, a aplikacje randkowe oferują natychmiastowe kontakty, utrzymanie wierności i zaangażowania wymaga heroizmu, na który nie każdy jest gotowy. To ciągłe balansowanie na krawędzi między wiarą w drugiego człowieka a podszeptami wewnętrznego lęku.

Nie można również pominąć aspektu finansowego i logistycznego. Regularne podróże, by się spotkać, to ogromny wydatek. Koszty biletów lotniczych, dojazdów, zakwaterowania potrafią być astronomiczne i stanowić poważne obciążenie dla domowego budżetu. Do tego dochodzi kwestia czasu – podróż do osoby mieszkającej na innym kontynencie to często strata całego dnia, a nawet dwóch, w jedną stronę. To ogranicza częstotliwość spotkań, które i tak są rzadkie. Każde pożegnanie na lotnisku jest mikro-żałobą, małym dramatem rozstania, po którym znów zostaje tylko pustka i ekran komputera. To życie w ciągłej emocjonalnej huśtawce między euforią z nadchodzącego spotkania a depresją po kolejnym rozstaniu. Taki rytm jest wyczerpujący nie tylko emocjonalnie, ale i fizycznie, prowadząc do chronicznego zmęczenia i stresu.

Mimo tych wszystkich wyzwań, dla wielu osób taka forma miłości jest jedyną dostępną lub najbardziej satysfakcjonującą. Dla ludzi nieśmiałych, o niszowych zainteresowaniach, żyjących w małych społecznościach lub o niestandardowej orientacji seksualnej, platforma do nawiązywania kontaktów może być bramą do świata, w którym wreszcie mogą znaleźć kogoś podobnego do siebie. Dla nich odległość jest mniejszym złem niż samotność lub życie w związku, który nie daje spełnienia. Internet znosi bariery geograficzne i społeczne, dając szansę na znalezienie naprawdę głębokiego porozumienia, które w innym przypadku nigdy nie miałoby szansy zaistnieć. To potężna siła, która zmienia tradycyjny krajobraz ludzkich relacji, oferując nowe, choć trudne, ścieżki do szczęścia.

Jeśli już zdecydujemy się wejść na ścieżkę internetowej miłości na odległość, kluczowe staje się wypracowanie strategii, która pozwoli nie tylko przetrwać, ale i czerpać z takiej relacji prawdziwą radość i satysfakcję. To wymaga świadomego wysiłku, planowania i przede wszystkim, szczerej odpowiedzi na pytanie: jaki jest cel tego związku? Bez tego, relacja skazana jest na dryfowanie w morzu niepewności.

Podstawą jest uczciwa i regularna komunikacja. W świecie, gdzie jedynym łącznikiem są słowa, ich waga jest ogromna. Warto ustalić pewien rytm kontaktów – regularne połączenia wideo, wieczorne rozmowy, wspólne oglądanie filmów z synchronizacją czasu. To tworzy poczucie normalności i bycia częścią swojego codziennego życia. Jednak równie ważne jest, aby nie popaść w skrajność i nie spędzać całych dni na czatowaniu. Nadmiar komunikacji może prowadzić do wypalenia, a także do zaniedbywania własnego życia towarzyskiego, hobby i obowiązków. Trzeba znaleźć zdrowy balans, gdzie druga osoba jest ważną częścią dnia, ale nie jego centrum, wokół którego wszystko się kręci. Warto też korzystać z różnych form kontaktu – nie tylko pisania, ale także rozmów głosowych, przesyłania zdjęć z dnia, krótkich filmików. To wszystko przybliża świat drugiej osoby, czyni go bardziej namacalnym i realnym.

Kolejnym kluczowym krokiem jest jak najszybsze spotkanie w rzeczywistości. Im dłużej relacja istnieje wyłącznie w sferze wirtualnej, tym silniejsza staje się idealizacja i tym boleśniejsze może być ewentualne rozczarowanie. Pierwsze spotkanie to moment prawdy. Warto zaplanować je w miarę możliwości jak najwcześniej, traktując je nie jako ostateczne potwierdzenie związku, ale jako pierwszy, prawdziwy krok w jego budowaniu. To spotkanie powinno trwać odpowiednio długo, aby obie strony mogły się poznać w różnych sytuacjach – nie tylko w romantycznej scenerii, ale także w zwykłych, codziennych czynnościach. To właśnie wtedy weryfikuje się prawdziwa chemia i kompatybilność. Jeśli po spotkaniu uczucie nie tylko nie gaśnie, ale jeszcze się pogłębia, jest to doskonały znak, że relacja ma solidne fundamenty.

Bardzo ważne jest również wspólne planowanie przyszłości. Związek na odległość, pozbawiony perspektywy zamknięcia tej odległości w określonym czasie, jest skazany na porażkę. To jak statek bez celu podróży – może dryfować, ale w końcu skończy się paliwo. Partnerzy muszą szczerze porozmawiać o tym, jak wyobrażają sobie swoją wspólną przyszłość. Czy któraś z osób jest gotowa się przeprowadzić? Jeśli tak, to która i na jakich warunkach? Jakie są ich plany zawodowe, czy są elastyczne? Jak rozwiązana zostanie kwestia języka, kultury, pracy, mieszkania? To trudne, często niewygodne rozmowy, ale absolutnie konieczne. Bez wspólnej wizji przyszłości, w której fizyczna bliskość jest osiągalna, związek zamienia się w bezcelową, emocjonalną torturę. To planowanie daje siłę i nadzieję do przetrwania najtrudniejszych chwil rozłąki.

Wreszcie, kluczowe jest dbanie o własne, indywidualne życie. Związek na odległość nie może stać się substytutem rzeczywistości. Osoba, która zaniedbuje przyjaciół, rodzinę, pasje i rozwój osobisty dla relacji istniejącej głównie online, staje się emocjonalnie zależna i niezwykle wrażliwa na każdy przejaw chłodu czy nieuwagi ze strony partnera. Zdrowy związek, także ten na odległość, budują dwie kompletne, szczęśliwe jednostki, które chcą dzielić się swoim życiem, a nie dwie połówki szukające się, by stać się całością. Aktywne życie towarzyskie, rozwijanie zainteresowań, dbanie o kondycję fizyczną i psychiczną – to wszystko nie tylko wypełnia czas rozłąki, ale także czyni nas bardziej atrakcyjnymi i interesującymi partnerami. Gdy nasze życie jest bogate i satysfakcjonujące, rozłąka staje się mniej dotkliwa, a sama relacja zdrowsza i bardziej zrównoważona.

Czy zatem warto zakochać się w kimś z internetu, kto mieszka daleko? Odpowiedź brzmi: to zależy. Warto, jeśli jesteśmy świadomi wszystkich wyzwań, jakie niesie ze sobą taka relacja. Warto, jeśli obie strony są dojrzałe emocjonalnie, gotowe na ogromny wysiłek, szczerze komunikujące swoje potrzeby i obawy. Warto, jeśli istnieje realna perspektywa zamknięcia dystansu w przyszłości. To nie jest droga na skróty ani łatwa przygoda. To decyzja, która wymaga heroicznej cierpliwości, niezłomnego zaufania i ogromnej inwestycji emocjonalnej oraz finansowej. Dla niektórych może okazać się najwspanialszą przygodą życia, która zakończy się trwałym, szczęśliwym związkiem. Dla innych – bolesną, ale wartościową lekcją o sobie samym i naturze miłości. W świecie, gdzie serwis matrymonialny czy program do poznawania ludzi są na wyciągnięcie ręki, taka miłość jest możliwa jak nigdy dotąd. Ale to od nas zależy, czy będziemy potrafili przekształcić wirtualne porozumienie w realne, trwałe szczęście.

Randkowanie z introwertykami bywa ciężkie, zwłaszcza jeśli nie wiemy, jak to ugryźć. Na szczęście nie jest to takie trudne, jak się na pierwszy rzut oka wydaje. Dzięki tym pięciu wskazówką dla osób spotykających się z introwertykami zaplanujesz bez problemu wasze randki tak, abyście oboje byli z nich zadowoleni i co najważniejsze, aby nie zaburzać komfortu psychicznego twojej drugiej połówki.


1. Postaw na miejsca, które ta osoba zna i lubi
Bardzo ważne w randkowaniu z introwertykiem jest postawienie na pierwszym miejscu jego komfort psychiczny. Dlatego warto wybierać lokale, które zna i które lubi, zwłaszcza na początku relacji. Przekażemy tej osobie, że nam na niej zależy i myślimy o jej dobru. Możesz przed randką porozmawiać ze swoją drugą połówką i upewnić się, że lokal, który wybrałeś, jej odpowiada. Dzięki temu zapewnisz tej osobie przyjemną randkę i maksymalnie odciągniesz od niej stres przez nowym i nieznanym miejscem, zwłaszcze jeśli wybieracie się w typowo tłoczne przestrzenie.


2. Daj jej czas na regenerację i samotność
Ważne jest, aby dać introwertykowi potrzebną mu przestrzeń i zrozumieć, że czasem musi odciąć się od rzeczywistości. Nie naciskaj, jeśli przez kilka dni nie będzie miał ochoty na spotkanie i nie wymagaj, żeby odpowiadał na twoje SMS-y. Pozwól mu odetchnąć. To bardzo ważne, zwłaszcza gdy czuje, że wasza relacja dobrze się rozwija. Introwertycy często muszą przemyśleć wszystkie zmiany, które zachodzą w ich życiu i potrzebują więcej czasu, aby się z nimi oswoić. Nie panikuj więc, gdy twoja druga połówka nie daje znaku życia przez kilka godzin. Zapewne wtedy przebywa z samą sobą.


3. Spędzajcie czas sam na sam
Czas sam na sam bardzo pomaga nam w zaciśnięciu więzów, ale także niweluje bardzo ważny czynnik: tłum. Introwertycy źle czują się w zatłoczonych miejscach, zwłaszcza jeśli jest pełne nieznajomych twarzy. Dlatego czas sam na sam będą cenić sobie bardziej. Możesz organizować randki u siebie w mieszkaniu albo wybierać interakcje czy rozrywki, które pozwolą wam pobyć samemu, na przykład kino czy spacer po zieleni miejskiej. Pamiętaj tylko, aby nie wymuszać na drugiej osobie spędzania ze sobą czasu, bo możesz ją przestraszyć i znacznie odepchnąć od siebie.


4. Nie rób niespodzianek, jeśli nie jesteś pewny ich odbioru
Introwertycy mają to do siebie, że mogą się zamknąć w sobie w najmniej spodziewanym momencie i nie otworzyć do końca spotkania. To może spowodować źle przygotowana albo nieprzemyślana niespodzianka. Zwłaszcza na początku relacji powinieneś się powstrzymać od niespodzianek, które nie są sprawdzone. To może bardzo mocno zaszkodzić waszej relacji, zwłaszcza jeśli okaże się, że druga osoba w ogóle nie ma ochoty na wybraną przez Ciebie aktywność. To oczywiście tyczy się każdego związku, ale introwertyk może wyjątkowo mocno przeżywać taką przygodę.


5. Nie wymagaj szybkiego zaangażowania
Introwertyk nie mówi wprost o swoich emocjach, zwłaszcza nie osobom, które nie są mu jeszcze wystarczająco bliskie. Dlatego nie oczekuj zapierających dech w piersiach wyznań po pierwszym miesiącu związku, a już tym bardziej nie wymagaj, aby wprowadzać relację szybko na kolejne wyższe poziomy. Relacja, która będzie się za szybko rozwijać, może przytłoczyć introwertyka i sprowokować go do jej zerwania. Nie zasypuj go też przesadnie czułymi słówkami czy emocjonalnych zobowiązań, bo możesz skutecznie go odstraszyć, zamiast przyciągnąć bliżej.