Chęć bycia w stałym związku to powszechnie występująca potrzeba społeczna. Młode kobiety niekiedy przez pewien okres czasu funkcjonują poza związkami, jednak na dłuższą metę życie singielki zwykle się nie sprawdza. Każda z nas chciałaby mieć u boku ukochanego mężczyznę, z którym można poprowadzić ciekawą rozmowę, wspólnie spędzić czas wolny czy wyjechać na wakacje. Nic, więc dziwnego, że często nawet nie w pełni świadomie poszukujemy w otoczeniu odpowiedniego mężczyzny. Gdy poznamy kogoś takiego i uda się stworzyć z nich związek po pewnym czasie zaczynamy analizować naszą relację.


Kobiety mają naturalną tendencję do tego by sprawdzać, czy w ich związku wszystko jest dobrze oraz czy nie różni się on od związków koleżanek. Lubimy także, gdy mężczyźni prawią nam komplementy, wyznają uczucia czy dają drobne prezenty bez okazji. Niestety nie wszyscy panowie takie zachowania mają w zwyczaju. Bardzo wielu z nich nie lubi przesadnego okazywania uczyć, unikają wyznań, ale to wcale nie znaczy, że dany mężczyzna źle traktuje swoją partnerkę.
Początkowa faza związku to dla wielu kobiet bardzo stresujący i nerwowy okres. Bardzo szybko pojawiają się u nich wątpliwości, czy mężczyzna traktuje je poważnie, czy mu zależy i równocześnie uważają, że jest za wcześnie na to by takie pytania zadawać bezpośrednio. Na szczęście jest cały szereg symptomów, które pokazują czy mężczyźnie zależy na danej kobiecie.


Jeśli masz wątpliwości, co do zaangażowania twojego partnera przede wszystkim zastanów się czy ma dla ciebie czas. Pomyśl, czy w swoich planach organizacji czasu uwzględnia cię na pierwszym miejscu, czy raczej to ty musisz czekać aż będzie wolny, bo wcześniej spotyka się z kolegami, rodziną, idzie na trening. Pomyśl jak wyglądają wasze rozmowy na żywo i przez telefon. Być może to on zwykle pierwszy kończy rozmowę podając błahe wymówki. Takie zachowanie nie świadczy o zaangażowaniu. Warto zastanowić się także nad tym, czy twój partner okazuje ci odpowiednio dużo zainteresowania. Pomyśl ile o tobie wie, czy jest ciebie ciekawy, czy pamięta, o czym mówiłaś mu wcześniej. Zakochany mężczyzna żywo interesuje się sprawami partnerki, stara się pomóc rozwiązać problemy. Zauważa też, gdy kobieta jest smutna i stara się ją pocieszyć. Zastanów się także czy często się kłócicie i kto pierwszy wyciąga rękę do zgody.
O poważnym traktowaniu partnerki świadczy także to, że mężczyzna lubi się nią chwalić i wszędzie ją zabiera. Razem chodzą do znajomych, na zakupy, przedstawia ją rodzinie. Ponadto zakochany mężczyzna zawsze chce robić dobre wrażenie na swojej kobiecie, dlatego dba o higienę, ładnie się ubiera, chodzi do fryzjera, na siłownię. O zaangażowaniu świadczy także to, że uwzględnia kobietę w swoich planach na przyszłość. Mówi o wspólnej przyszłości, chce razem zamieszkać i pyta o zdanie, gdy podejmuje ważne decyzje życiowe, na przykład, gdy chce zmienić pracę. Zakochany facet rozpieszcza swoją partnerkę. Kupuje jej kwiaty, słodycze, chętnie zabiera na pizzę czy lody. Chce z nią spędzać każdą wolną chwilę, często dzwoni, wysyła smsy. O zaangażowaniu świadczy także to, że bywa zazdrosny o swoją kobietę.


Jak widać, jest wiele zachowań, po których kobieta może sprawdzić, czy mężczyzna jest zakochany. Nie trzeba też zadręczać się domysłami, bo gdy związek ma już pewien staż zwykle o większości spraw można rozmawiać wprost.

Internet całkowicie odmienił sposób, w jaki ludzie poznają się i umawiają na spotkania. Jeszcze kilkanaście lat temu pierwsze randki były efektem przypadkowych spotkań, poleceń znajomych czy wspólnych wyjść na imprezy. Dziś coraz częściej zaczynają się od kliknięcia – od wysłania wiadomości, polubienia zdjęcia czy dodania kogoś do znajomych. Jednak przejście z etapu wirtualnego do realnego potrafi być dla wielu osób źródłem ogromnego stresu. Pojawiają się obawy: jak wypadnę, czy rozmowa będzie się kleić, czy chemia z internetu przeniesie się do rzeczywistości. Wbrew pozorom, to wcale nie musi być tak trudne, jeśli podejdziemy do tego świadomie i z pewnym przygotowaniem.

Pierwszy krok to akceptacja, że rozmowa online nigdy w pełni nie odda tego, co dzieje się twarzą w twarz. W sieci mamy czas na przemyślenie odpowiedzi, możemy poprawić swoje słowa, wysłać zdjęcie, na którym wyglądamy najlepiej. Spotkanie na żywo jest bardziej spontaniczne, a to oznacza, że pojawią się momenty ciszy, nerwowy śmiech czy drobne niezręczności. I to jest w porządku – naturalność bywa bardziej pociągająca niż perfekcyjny wizerunek. Warto już na etapie rozmowy w internecie przygotować się psychicznie, że to normalne, a wręcz potrzebne elementy budowania autentycznej relacji.

Następnie kluczowe jest ustalenie miejsca i czasu spotkania. Choć romantyczna kolacja przy świecach może brzmieć kusząco, dla pierwszego spotkania znacznie lepsza będzie neutralna, publiczna przestrzeń – kawiarnia, park, muzeum czy spacer po mieście. Takie otoczenie zmniejsza presję i ułatwia rozmowę. Wybierając miejsce, dobrze jest kierować się nie tylko wygodą, ale też własnym poczuciem bezpieczeństwa. Jeśli obie strony czują się swobodnie, łatwiej o naturalny przepływ energii między nimi.

Rozmowy online często są intensywne i pełne pytań, które pomagają się lepiej poznać. Jednak podczas pierwszego spotkania lepiej unikać przesłuchiwania drugiej osoby. Zamiast serii pytań, warto pozwolić, aby rozmowa płynęła swobodnie. Można nawiązać do wspólnych tematów z wcześniejszych rozmów, podzielić się ciekawą anegdotą czy zapytać o opinie na temat otoczenia, w którym się znajdujecie. Takie podejście sprzyja utrzymaniu luźnej atmosfery i pozwala na pojawienie się naturalnych momentów śmiechu czy wspólnych refleksji.

Wielu ludzi odczuwa stres przed pierwszym spotkaniem z powodu własnego wyglądu. Chcemy zrobić dobre wrażenie, ale łatwo popaść w przesadę. Kluczem jest wybranie ubrań, w których czujemy się dobrze, a jednocześnie wyglądamy schludnie. Strój powinien być zgodny z miejscem spotkania – w eleganckiej restauracji obowiązuje inny dress code niż podczas spaceru po lesie. Komfort fizyczny przekłada się na komfort psychiczny, dlatego warto unikać zbyt ciasnych, krępujących ruchy elementów garderoby.

Stres często rodzi się z oczekiwań. Wirtualna znajomość może prowadzić do tworzenia w głowie wyidealizowanego obrazu drugiej osoby. Kiedy spotykamy się w realu, łatwo o rozczarowanie, jeśli rzeczywistość nie pokrywa się z tą wizją. Warto więc podchodzić do pierwszego spotkania z nastawieniem, że to okazja do poznania człowieka takim, jaki jest, a nie potwierdzenia wcześniej stworzonej fantazji. Takie podejście pozwala zachować otwartość i uniknąć zbędnej presji.

Dobrym sposobem na redukcję nerwów jest zaplanowanie spotkania, które ma „naturalny limit czasowy”. Może to być przerwa na kawę w trakcie dnia pracy, krótki spacer czy wizyta na wydarzeniu, które ma określony czas trwania. Dzięki temu obie strony wiedzą, że nie muszą spędzać razem wielu godzin, jeśli chemia się nie pojawi. Jeśli jednak rozmowa się klei i atmosfera jest przyjemna, nic nie stoi na przeszkodzie, by spontanicznie przedłużyć spotkanie.

Kolejnym ważnym elementem jest szczerość. Nie chodzi o to, by od razu zdradzać wszystkie sekrety swojego życia, ale by być autentycznym w tym, co się mówi i robi. Przesadne kreowanie siebie na kogoś, kim nie jesteśmy, może działać chwilowo, ale w dłuższej perspektywie prowadzi do rozczarowania. Autentyczność daje drugiej osobie przestrzeń, by również mogła być sobą.

Jeśli podczas spotkania poczujemy stres, warto skupić się na oddechu. Kilka głębszych wdechów i wydechów potrafi zdziałać cuda, pozwalając odzyskać spokój. Dobrym trikiem jest też koncentrowanie uwagi na tym, co mówi druga osoba, zamiast na tym, jak sami wypadamy. Gdy naprawdę słuchamy, stres ustępuje miejsca ciekawości i zaangażowaniu.

Po spotkaniu niezależnie od tego, jak wypadło, dobrze jest wysłać krótką wiadomość z podziękowaniem za wspólnie spędzony czas. To drobny gest, który pokazuje klasę i szacunek do drugiej osoby. Jeśli czujemy, że chcielibyśmy się spotkać ponownie, warto to jasno zakomunikować. Z kolei jeśli nie ma chęci kontynuacji znajomości, lepiej wyrazić to delikatnie, zamiast po prostu znikać.

Spotkanie w realu po internetowej znajomości to naturalny etap budowania relacji. Choć zawsze wiąże się z pewną dawką niepewności, może stać się ekscytującym i przyjemnym doświadczeniem. Kluczem jest odpowiednie przygotowanie, otwartość na autentyczne interakcje i umiejętność czerpania radości z samego procesu poznawania drugiego człowieka.

Pochodzimy z dwóch różnych planet. W układzie słonecznym Wenus i Marsa różni sporo przestrzeni kosmicznej. Mało tego – dzieli je planeta – Ziemia, na której te dwie płcie się spotkały. Ponoć nie ma między nimi przyjaźni. Są tylko związki. Przyjaźnie wymagają zrozumienia. Zwykle przyjaciółki chodzą razem na kawę z ciastkiem, shopping, czy eventy związane z obszarem beauty. Przyjaciele rozmawiają o samochodach, wychodzą na piwo do pubu, czy oceniają w 10-stopniowej skali znajome i nieznajome dziewczyny. Kobiety lubią żalić się przyjaciółkom na swojego faceta, albo na złą formulację podkładu. Rozmawiając o samochodzie, mają na myśli raczej odcień lakieru i design wnętrza, a nie ilość koni, czy typ silnika. Czy chętnie wysłuchałabyś monologu o parametrach technicznych Hondy? Albo czy wyobrażasz sobie, że dobrze się bawisz, kiedy on ocenia kolejne przechodzące panie… i niektórym daje 10?Jeśli tylko się lubią...


Wiele kobiet nie wyobraża sobie takiej sytuacji w swoim życiu. Od wieków panuje mit, że pary mieszane nie będące rodziną, są akceptowane tylko jeśli są związkiem, a najlepiej małżeństwem. O dwojgu ludzi przeciwnych płci, który się spotykają sam na sam, myślimy stereotypowo – para. To już czasem podświadome. Wraz z upływem lat zaczęły ulegać zmianom stereotypy dotyczące roli zarówno mężczyzny, jak i kobiety. Obecnie łatwo znaleźć kobiety z którymi da się porozmawiać o programowaniu, najnowszych grach na konsolę, czy piłce nożnej. Podobnie z mężczyznami, popkultura tak kreuje obraz faceta, że częściej niż kiedyś jest on zainteresowany modą, stylem, zna nowinki z kobiecego świata, bo styka się z nimi przykładowo poprzez reklamy w mediach. Obecnie nawet zawody nie są przypisane do płci. Mężczyzna może stać się makijażystą, a kobieta może z powodzeniem pracować jako hydraulik. Czy w takiej sytuacji przyjaźń pomiędzy dwojgiem ludzi wciąż jest dziwna? Jeśli tylko się lubią, nie ma problemu.


Jeśli nie uprawiają seksu
Jest taka jedna rzecz, która wyraźnie wyznacza granicę między przyjaźnią, a „czymś więcej”. To oczywiście seks. A może jednak bliskość fizyczna wcale nic nie definiuje. Istnieją przecież przyjaźnie z tak zwanym bonusem. Ale też, z drugiej strony, istnieją związki bez seksu. Najważniejsze są w tym jasne intencje obu stron. Jeśli dwoje ludzi oczekuje od siebie tego samego, nie ma szans na porażkę.


Jeśli szukają korzyści
Przyjęło się, że w związku nie rozmawia się o wszystkim. Nie i już. Są przeciwnicy tej tezy, którzy są zdania, że nie ma lepszych przyjaciół niż kochający się ludzie w związku. Stuprocentowa szczerość bywa jednak zgubna dla relacji i staje się baaaardzo męcząca… Są zdania, które mogą być zupełnie błahe, ale często są powodem nieporozumień, jeśli nie początkiem kłótni.
Warto mieć osobę, która wysłucha bezkrytycznie naszych żali, narzekania, a co najlepsze spojrzy na nasze problemy w związku z perspektywy tej drugiej płci. Doradzi. Czasem przydaje się taka opinia z perspektywy, a zwykle przyjaciele tej samej płci mają tendencję, aby pocieszać przyznając jednostronną rację, coś w stylu - "on jest wszystkiemu winny i koniec". Fajnie jest czasem usłyszeć prawdę, dostać pstryczka w nos i coś zmienić.
Przyjaźń damsko-męska naprawdę istnieje. To nie mit. Trzeba tylko znaleźć odpowiednią osobę. Polecam sprawdzić na własnej skórze.