Przyjaźń pomiędzy kobietami jest czymś ciepłym i emocjonalnym. Męska znana jest ze swojej trwałości trwała. A jak jest z przyjaźnią damsko - męską jeżeli o takim zjawiasku wogóle można mówić? Okazuje się, że ciężko o taką, prawdziwą, która nie otrze się o intymność. Chociaż panowie często twierdzą, że są w stanie przyjaźnić się z kobietą tak naprawdę dopiero po złamaniu tabu, kiedy wszystkie emocje opadną a obie strony zgodnie stwierdzą, że wolą być przyjaciółmi. Może to jest wyjście ale zatem czy można tutaj mówić o czystości uczuć i słowa przyjaźń? Ta przyjaźń, którą uważamy za czystą i bezgraniczną, która trwa już kilka lat prawdopodobnie też dąży do jednego, może jeszcze nie w tej chwili. Powody straty przyjaciela są prozaiczne.

Przebywając z osobą płci przeciwnej, bezgraniczne nam oddanej, która poświęca nam tyle uwagi ile potrzebujemy, sprawia, że czujemy się potrzebni, ważni i uwielbiani, mamy przy sobie kogoś kto nas idealnie rozumie, z kim rozmawiamy na wszystkie tematy, kto byłby świetnym partnerem. Czy naprawdę jesteśmyw stanie utrzymać emocje na wodzy, skoro mamy przed sobą kogoś kogo prawdopodobnie całe życie szukaliśmy i kto jest dla nas stworzony?

Czy pozwalając sobie na bycie sobą w obecności innej osoby, możemy nie czuć rozprężenia? No i w końcu, czy możliwe jest aby bdąc samotnym, aby czując blisko drugą osobę, mającją w zasięgu ręki, wymieniając drobne czułostki, nie zadziałała chemia? Tak, to wszystko jest prawdopodobne, ale także bardzo rzadkie. Nie od dziś wiadomo, że podstawą udanego związku oprócz zaufania, jest właśnie przyjaźń. Mając w zasięgu ręki osobę, która wyzwala w nas silne pozytywne uczucia, samoistnie rodzą się w nas namiętności. Zdając sobie sprawę z niezwykłej relacji, która nas łączy z przyjacielem, chcąc nie chcąc rodzi się w nas pragnienie pogłębienia takiego związku. Chociaż nie chcemy się do tego przyznać,coraz częściej nasz przyjaciel staje się bohaterem naszych snów, również tycho zabrwieniuerotycznym. Z czasem obok zwykłego przywiązania do osoby pojawia się pożądanie, fascynacja, a w końcu zazdrość o nią. Dobrzewróży, jeśli takie emocje pojawiają się z obu stron, gorzej gdy są nieodwzajemnione. W każdym jednak przypadku przyjaźń w czystej formie zaciera się. Jeżeli jednak uda nam się przebrnąć przez emocjonalne zawirowania lub nasz przyjaciel jest dla nas kompletnie aseksualny, pojawia się kolejne niebezpieczeństwo. Wspólne wyjścia do kina, gdzie obrzucamy się popcornem, szalona zabawa do rana w klubach, wakacyjne wyjazdy - fantastycznie, ale pod warunkiem, że jesteśmy singlami. Co dzieje się, kiedy pojawia się ta trzecia osoba? Który partner życiowy wytrzyma to, że jego ukochana lub ukochany poświęca mnóstwo czasu komuś innemu, że przestaje odgrywać w życiu przyjaciela, przysłowiowe pierwsze skrzypce ? Czy osoba trzecia zrozumie, że mimo wszystko relacja damsko - męska może być pozbawiona seksualnego wymiaru? Między przyjacielem, a ukochaną osobą pojawia się konflikt interesów. Miłość jest egoistyczna i nie potrafi się dzielić. A przyjaciel, jako prawdziwy przyjaciel, zrozumie i... odejdzie dla naszego dobra.

Miłość, miłość, miłość – ile się o niej słyszy w XXI wieku? Ludzkość zaczyna być wylewna, nadużywa słów „kocham cię”, obiecuje wiele swojej ukochanej, ukochanemu a połowy nawet nie dotrzymuje. Skupmy się na jednym… Miłość między, tradycyjnie, kobietą a mężczyzną. O czym słyszymy? Czternastolatki tracą cnotę ze swoimi piętnastoletnimi „mężczyznami”, bo przecież miłość fizyczna to wszytsko. Niedojrzali nastolatkowie decydują się na seks, choć nie wiedzą, jakie pociąga to za sobą konsekwencje. Byle wcześniej, byle iść do przodu, byle nie być ostatnim z klasy, świętobliwym… Młodzi nie chcą nawiązywać więzi psychicznej, bo i po co wiązać się z kimś? Przecież utrata, która jest możliwa w każdym momencie, boli. A należy korzystać z życia, chwytać dzień, carpe diem i tak dalej. Czy na pewno? Zmiana w rozumieniu pojęcia "miłości" Dziś słowo "miłość" ludzkość utożsamia przede wszystkim z miłością fizyczną, w najlepszym wypadku - z uczuciem między zakochanymi. A przecież "miłość" oznacza chęć czynienia dobra względem drugiej osoby. Czy pragnąc, by ktoś mi się oddał, chcę dobra dla partnera, partnerki czy dla siebie samego? Robić świadomie

W polskich szkołach prowadzone są, owszem, lekcje wychowania do życia w rodzinie. Jednak jakie jest to wychowanie? Uczeń, jeśli tylko poprosi rodziców, może wypisać się z uczęszczania na zajęcia, a jeśli nawet chodzi na nie – nie podlega to nawet ocenie. Zajęcia prowadzi przeważnie nauczyciel od języka polskiego lub historii przykładowo, choć w jaki sposób mają oni przekazać informacje, zainteresować, pobudzić do myślenia? Najłatwiejszym sposobem, zamiast rozmowy, jest puszczenie filmu lub dyktowanie długich notatek – albo wygłoszenie niekończącego się monologu. Czy nie lepszą opcją byłoby prowadzenie wychowania do życia przez osobę obeznaną w temacie, czyli seksuologa lub psychologa? Nie, pewnie za duże koszta lub coś w ten deseń… Wyginęła czy jednak nie?

Pojęcie „cnoty”, kiedyś o zabarwieniu bardzo pozytywnym, teraz zaczyna zabarwienie to zmieniać. Wyśmiewane są dziewice, choć i to określenie nie jest dziś dobrze sprecyzowane, mocno, bardzo mocno ponaciągane. Jakby to obecność błony dziewiczej świadczyła o cnocie! Niestety, żyjemy w czasach, gdy wartości - kiedyś ogólnie uważane za dobre, szlachetne – wymierają. „Masz szesnaście lat i nadal tego nie robiłaś, robiłeś? Nie żyjemy w prehistorii!”. Chęć wzbudzenia podziwu Aktualnie nastolatki są tak zakompleksione, że za wszelką cenę chcą być podziwiane, szanowane przez rówieśników. Potrzeba bycia podziwianym istnieje od zawsze, taka już natura ludzka. Ale liczenie się ze zdaniem społeczeństwa, z opinią stało się swego rodzaju obsesją. Dążą do tego, by ich respektowano. Nastolatkowie myślą, że wzbudzą podziw w swoim gronie, chwaląc się, ile to już lasek wyrwali, z iloma chłopakami się przespali. Warunki odpowiednie Koleżanka, obeznana w temacie, zachęca: „to już czas, nie ma na co czekać”. Chłopak – nalega. Co robić, co robić? Spożyć alkohol dla dodania odwagi, przecież to najlepszy sposób, tak będzie najłatwiej. Im więcej alkoholu, tym mniej myślenia, łatwiej o złamanie zasad, którymi się kierowało. A później zdziwienie – „ja jestem w ciąży? Jakim cudem?”

Facet nie szanuje

Mówi się, że w XXI wiek to czasy kryzysu małżeństwa. Czy sposób się temu dziwić? Mężczyzna zwyczajnie nie uszanuje – choć nie sprawdza się to w stu na sto przypadków, zawsze są wyjątki – kobiety, która zdecydowała się na bliskość przy pierwszym spotkaniu. Kobiety, pozwólnie przejąć inicjatywę rycerzom, pozwólcie im się powysilać. Faceci we krwi mają zdobywanie, od początku nie mogą mieć zbyt wygodnie, bo później z manipulowaniem nimi będzie bardzo trudno. Pozytywne zmiany? Może jednak dokonują się powoli zmiany? Coraz głośniej słychać o organizacjach typu „Ruch Czystych Serc” i coraz mniej osób – a przynajmniej nie publicznie – je wyśmiewa. Cnoty się nie odzyska, dlatego czy nie lepiej zastanowić się, zanim podejmie się nieodwracalną – a jakże ważną – decyzję? Jeżeli już decyzja – taka czy inna – zostanie podjęta, po co mówić całemu światu o swoim życiu intymnym? Czy to, co intymne, nie lepiej zachować tylko dla siebie i osoby najbliższej?

Negatywne przekonania o sobie mogą być jak ciężar, który ogranicza nasz rozwój, utrudnia podejmowanie decyzji i obniża poczucie własnej wartości. Często są one efektem doświadczeń z przeszłości, krytycznych opinii innych ludzi lub naszych własnych interpretacji porażek. Mogą prowadzić do wewnętrznego dialogu, który podważa naszą pewność siebie i powoduje, że skupiamy się na swoich słabościach, zamiast dostrzegać mocne strony. Uwolnienie się od tych przekonań wymaga pracy nad sobą, ale możliwe jest odzyskanie pewności siebie poprzez świadomą zmianę myślenia i podejścia do siebie samego.


Pierwszym krokiem na drodze do zmiany jest uświadomienie sobie, jakie negatywne przekonania przechowujesz w swoim umyśle. Często są to myśli takie jak „nie jestem wystarczająco dobry”, „nie zasługuję na sukces” lub „zawsze zawodzę”. Mogą być subtelne, ale wpływają na Twoje decyzje, relacje i sposób postrzegania świata. Ważne jest, aby te przekonania rozpoznać i zapisać. Zadaj sobie pytanie, skąd się wzięły. Czy to wynik jakiegoś konkretnego doświadczenia, czy może ktoś w Twoim życiu regularnie Cię krytykował? Uświadomienie sobie źródeł tych przekonań pozwala zrozumieć, że są one tylko jednym z punktów widzenia, a nie obiektywną prawdą.


Kolejnym etapem jest zakwestionowanie tych przekonań. Zamiast traktować je jako absolutną prawdę, spróbuj spojrzeć na nie z dystansu. Czy naprawdę zawsze zawodzisz? Czy brak sukcesu w jednej dziedzinie oznacza, że nie możesz być dobry w czymś innym? Kluczem jest zastąpienie negatywnych myśli bardziej realistycznymi i wspierającymi stwierdzeniami. Na przykład zamiast „nigdy mi się nie uda”, możesz powiedzieć sobie: „Mogę nauczyć się na błędach i spróbować ponownie”. Taka zmiana wymaga praktyki, ale z czasem nowy sposób myślenia stanie się bardziej naturalny.


Ważnym aspektem odzyskiwania pewności siebie jest skupienie się na swoich mocnych stronach. Zamiast koncentrować się na tym, co Ci nie wychodzi, zastanów się, w czym jesteś dobry. Spisz swoje osiągnięcia, nawet te małe, i przypomnij sobie chwile, w których czułeś się kompetentny i doceniany. Świadomość własnych zalet pomaga budować pozytywny obraz siebie i wzmacnia poczucie własnej wartości. Każdy z nas ma coś, co robi dobrze – odnalezienie tych umiejętności i ich rozwijanie to klucz do odbudowania wiary w siebie.


Równie istotne jest, aby być dla siebie wyrozumiałym. Negatywne przekonania często wynikają z surowego osądzania samego siebie. Przestań traktować swoje błędy jak dowód na to, że jesteś niekompetentny. Zamiast tego potraktuj je jako okazje do nauki. Kiedy popełnisz błąd, zadaj sobie pytanie: „Czego mogę się nauczyć z tej sytuacji?”. To podejście pozwala przekształcić porażki w doświadczenia wzbogacające, które przyczyniają się do rozwoju.


Nieocenioną pomocą w odzyskiwaniu pewności siebie jest otoczenie się wspierającymi ludźmi. Często negatywne przekonania o sobie są wzmacniane przez krytyczne opinie otoczenia. Warto budować relacje z osobami, które wierzą w Ciebie, doceniają Twoje talenty i motywują do działania. Rozmowa z kimś, kto Cię wspiera, może być nieocenionym wsparciem w chwilach zwątpienia. Jednocześnie staraj się unikać tych, którzy nieustannie Cię krytykują lub podważają Twoje osiągnięcia.


Ważne jest również działanie, nawet jeśli na początku może to wydawać się trudne. Negatywne przekonania często prowadzą do paraliżu i unikania ryzyka. Aby je przezwyciężyć, musisz zacząć działać mimo lęków. Małe kroki są kluczowe – zacznij od drobnych wyzwań, które stopniowo pozwolą Ci budować pewność siebie. Każdy sukces, nawet najmniejszy, wzmacnia wiarę w siebie i pokazuje, że jesteś zdolny do pokonywania trudności.


Regularne praktykowanie wdzięczności również może pomóc w uwolnieniu się od negatywnych przekonań. Codziennie zapisuj trzy rzeczy, za które jesteś wdzięczny – mogą to być osiągnięcia, dobre relacje czy pozytywne cechy, które w sobie dostrzegasz. Skupianie się na tym, co pozytywne, pozwala zmienić perspektywę i zauważyć, jak wiele dobrego już masz w swoim życiu.


Odzyskanie pewności siebie to proces, który wymaga czasu i konsekwencji. Kluczem jest świadomość, że negatywne przekonania o sobie nie są trwałe i mogą zostać zmienione. Przez pracę nad swoim myśleniem, rozwijanie mocnych stron, otaczanie się wsparciem i podejmowanie działań możesz krok po kroku uwolnić się od ograniczeń i zbudować trwałe poczucie własnej wartości. Pewność siebie to nie tylko umiejętność dostrzegania swoich zalet, ale również akceptacja swoich niedoskonałości i wiara, że mimo nich jesteś w stanie osiągnąć wszystko, czego pragniesz.