W dzisiejszych czasach wiele osób cierpi na samotność. Wbrew pozorom problem ten nie dotyczy tylko panien, kawalerów czy seniorów. Coraz częściej samotne są osoby, które na co dzień otaczają się dużymi grupami ludzi. Istnieje coś takiego jak samotność w małżeństwie oraz samotność w rodzinie, na którą często cierpią nastolatkowie.
Czym jest samotność?
Samotność to dość subiektywne odczucie, kiedy dana osoba ma przeświadczenie, że nikt się nie interesuje jej sprawami i nie jest dla nikogo ważna. O samotności mogą też mówić te osoby, które nie mają z kim spędzać wolnego czasu, nikt ich nie odwiedza a w razie potrzeby nie mają do kogo zwrócić się o pomoc. Samotność może występować także okresowo na przykład, gdy ktoś, kto na co dzień otacza się bliskimi, musi na jakiś czas wyjechać za granicę. Wtedy z pewnością będzie bardzo odczuwał tęsknotę i będzie czuł się samotny. Samotność to uczucie wyjątkowo nieprzyjemne, które odbiera radość życia i sprawia że popadamy w zniechęcenie.
Jak skończyć z samotnością?
Osoby, które cierpią z powodu samotności powinny starać się być bardziej otwarte i z inicjatywą wyjść do ludzi. Warto rozważyć czy nie posiada się kontaktów z przeszłości, które można by odnowić. Może warto zadzwonić do dawnej koleżanki albo do długo niewidzianej kuzynki. Sposobem na samotność może być poznanie nowych osób. O ile w wieku młodym jest to stosunkowo łatwe i odbywa się naturalnie, to w wieku średnim i późniejszym jest już trudniejsze. Zawsze jednak można zapisać się na jakieś zajęcia, warsztaty, do klubu seniora albo zająć się wolontariatem. W takich miejscach zwykle można poznać inne osoby. W Internecie są także specjalne strony, gdzie ogłaszają się osoby, które szukają towarzystwa. Istnieją także portale, gdzie można z obcą osobą umówić się po to, aby razem uprawiać jakiś sport. Można też przyłączyć się do jakiejś grupy, która działa na portalu społecznościowym i na przykład lokalnie, regularnie umawia się na przejażdżki rowerowe.
Jak sobie radzić, gdy samotność jest faktem i nie można jej zmienić?
Osoby, które nie mają nikogo bliskiego mimo wszystko nie powinny się załamywać. Przede wszystkim nie powinny one uważać siebie za kogoś gorszego. To, że ktoś jest sam nie oznacza, że powinien się całkiem wykluczać z życia społecznego. Nawet będąc w pojedynkę można uprawiać różne sporty, wybrać się do baru, kawiarni albo pojechać na plażę i poopalać się. Nie jest niczym negatywnym pójść samemu na koncert, do kina czy obejrzeć wystawę. Bardzo ważne jest aby starać się wychodzić z domu i nie popadać w jeszcze większe zniechęcenie. To, że komuś nie udało się zbudować związku czy mieć licznej grupy przyjaciół, nie oznacza, że powinien przestać korzystać z życia. Każdy z nas ma tylko jedno życie i warto starać się w nim doświadczać jak najwięcej. Osoby samotne powinny to więc robić, w miarę swoich możliwości. Mogą na przykład na krótki czas gdzieś wyjechać w pojedynkę. Dobrym miejscem będzie sanatorium.
Rozmowa, która ogranicza się do wymiany faktów – „Gdzie mieszkasz?”, „Co robisz?”, „Lubisz podróże?” – jest jak wypełnianie formularza. Jest funkcjonalna, ale pozbawiona duszy, ciepła i przede wszystkim, energii, która przyciąga i tworzy więź. W kontekście poznawania kogoś przez platformę do nawiązywania relacji, gdzie konkurencja o uwagę jest ogromna, umiejętność prowadzenia rozmowy, która buduje napięcie, jest kluczową kompetencją. Napięcie to nie chodzi o sztuczną dramaturgię czy grę w kotka i myszkę. To subtelne, emocjonalne i intelektualne pobudzenie, które sprawia, że druga osoba myśli o tobie między wiadomościami, z niecierpliwością czeka na kolejną i czuje, że ta rozmowa jest wyjątkowa, a nie jedna z wielu. To różnica między suchym raportem a pasjonującą powieścią, w którą chce się zagłębić.
Budowanie napięcia zaczyna się od porzucenia schematu wywiadu na rzecz opowiadania historii i stawiania wyzwań. Zamiast zadawać kolejne pytanie z listy, odpowiedz na nie poprzez mini-opowieść, która pozostawia pole do rozwinięcia. Na pytanie „Co robisz w weekendy?” możesz odpowiedzieć standardowo: „Spotykam się ze znajomymi, chodzę do kina”. Ale możesz też odpowiedzieć: „Ostatnio wpadłem w mały obsesyjny projekt – próbuję odtworzyć włoskie risotto, które jadłem w małej trattorii w Rzymie. Dotarłem do etapu, gdzie ryż jest już dobry, ale brakuje tej magii. Może to kwestia oliwy… a może po prostu brakuje mi włoskiego słońca za oknem. A ty, masz jakieś kulinarne (lub inne) projekty, które czasem wymykają się spod kontroli?”. Ta odpowiedź: 1) pokazuje pasję i charakter, 2) jest wizualna i sensoryczna (przywołuje smak, zapach, miejsce), 3) pokazuje niedoskonałość („projekt wymykający się spod kontroli”), co jest ludzkie i atrakcyjne, oraz 4) przekazuje pałeczkę w postaci pytania, które jest ciekawe i otwarte. To nie jest wymiana informacji („lubię gotować”), to jest zaproszenie do świata twoich doświadczeń. Napięcie buduje się właśnie przez to stopniowe odsłanianie swojego świata w sposób intrygujący, a nie przez wyłożenie wszystkich faktów na stół. Możesz wspomnieć o niezwykłym miejscu, w którym byłeś, ale nie opisuj go od razu szczegółowo – powiedz: „To miejsce ma taką historię, że aż ciężko uwierzyć. Opowiem ci przy kawie, jeśli będziesz miała ochotę”. To stwarza niedosyt i obietnicę przyszłej kontynuacji.
Drugim filarem jest gra na emocjach i wykorzystywanie wyobraźni, zamiast twardych danych. Rozmowa budująca napięcie nie toczy się wokół „co”, ale „jak” i „dlaczego”. Nie pytaj: „Ile krajów zwiedziłaś?”, tylko: „Które miejsce odwiedzone ostatnio wywołało w tobie najsilniejszą, może nawet zaskakującą, emocję? I dlaczego właśnie to?”. To pytanie wymaga refleksji, sięgnięcia w głąb siebie. Kiedy ktoś dzieli się emocją, tworzy się intymność. Równie ważne jest wciąganie wyobraźni rozmówcy. Możesz użyć techniki „a gdyby tak…”. Na przykład, po rozmowie o muzyce: „A gdyby tak stworzyć playlistę na idealną, leniwą niedzielę – jakie trzy pierwsze utwory by się na niej znalazły i dlaczego?”. Albo, po rozmowie o marzeniach: „Gdybyś mogła teraz, bez żadnych ograniczeń, spędzić jeden dzień w dowolnym miejscu na Ziemi, z dowolną osobą (żywą, historyczną lub fikcyjną), jakby ten dzień wyglądał?”. Takie pytania przenoszą rozmowę z płaszczyzny biograficznej w sferę fantazji, wartości i pragnień, co jest niezwykle pociągające. Na serwisach umożliwiających poznawanie nowych ludzi, gdzie wiele rozmów jest płytkich, taka głębia natychmiast wyróżnia cię z tłumu. Dodawaj do tego lekki, inteligentny flirt słowny, który jest sugestią, a nie deklaracją. Zamiast komplementu „ładnie wyglądasz”, możesz napisać: „To zdjęcie, na której się śmiejesz, ma w sobie taką pozytywną energię, że aż poprawiło mi humor w ponury poranek. Niezły skill!”. To komplementuje jej wpływ na świat, a nie tylko wygląd. Albo, gdy rozmowa idzie naprawdę dobrze: „Przyznaję, że trochę żałuję, iż ta rozmowa nie toczy się przy kominku i z kubkiem czegoś dobrego w ręku. Szkoda, że czaty nie mają opcji przesyłania zapachu i atmosfery.” To buduje napięcie, bo stwarza wyobrażenie intymnej, zmysłowej sceny, którą wasza rozmowa mogłaby wypełnić.
Ostatnim, kluczowym elementem jest kontrola rytmu i niedopowiedzenia. Napięcie ginie, gdy rozmowa jest natychmiastowa, przewidywalna i wyczerpująca wszystkie tematy na raz. Buduje się je poprzez świadome zarządzanie tempem. Nie odpowiadaj natychmiast na każdą wiadomość. Daj sobie i rozmówcy czas na przemyślenie, na odczucie lekkiego oczekiwania. To nie jest ghosting – to pozostawienie przestrzeni. Możesz nawet delikatnie o tym wspomnieć: „Przepraszam za opóźnienie, musiałem skupić się na twojej odpowiedzi – dała mi do myślenia”. To pokazuje, że traktujesz rozmowę poważnie. Niedopowiedzenia są potężnym narzędziem. Zamiast opowiadać całej historii od A do Z, zatrzymaj się w najciekawszym momencie: „I wtedy stała się rzecz, która kompletnie zmieniła mój sposób myślenia o… ale to już materiał na dłuższą opowieść. Może kiedyś…”. To tworzy niedosyt i intrygę. Podobnie działają lekko prowokacyjne, ale życzliwe wyzwania: „Założę się, że nie zgadniesz, jaki był mój pierwszy zawód” lub „Mam wrażenie, że pod tą skromną opowieścią o twoim hobby kryje się jakaś epicka historia porażki lub triumfu. Ujawniamy?”. To angażuje i pobudza. Pamiętaj, że celem nie jest stworzenie sztucznego teatru, ale wydobycie naturalnej ciekawości i zaangażowania, które już między wami istnieje. Rozmowa, która buduje napięcie, to taka, w której obie strony czują, że za każdym razem odkrywają coś nowego, fascynującego – nie tylko o sobie nawzajem, ale też o możliwościach, jakie niesie ze sobą wasza dynamiczna wymiana. To właśnie to napięcie, ta elektryzująca nić porozumienia, sprawia, że zamiast być kolejną anonimową osobą w aplikacji randkowej, stajesz się kimś wyjątkowym, kimś, z kim rozmawia się nie po to, by zabić czas, ale by poczuć, że czas nabiera nowego, ekscytującego wymiaru.
Panie korzystają z wielu kosmetyków, kremy pod oczy, na noc, na dzień, pudry i wiele, wiele innych. Coraz częściej można także zobaczyć w telewizji reklamy kosmetyków dla mężczyzn. Nie chodzi tu o żele pod prysznic, kremy do golenia czy perfumy, a o roll on-y pod oczy, kremy przeciwzmarszczkowe czy nawet ujędrniające.
Jacy mężczyźni podobają się kobietom
Dzisiejsze kobiety wymagają od swoich partnerów znacznie więcej niż codzienny prysznic i golenie twarzy. Panie często chcą aby ich mężczyzna zadbał o swą urodę w podobny sposób jak one same. Przestaje być już modna owłosiona klata i zarośnięta twarz. Obecnie podobają się panowie z wręcz damską urodą. Wydepilowane całe ciało, wyregulowane brwi to tylko początek zabiegów przez jakie muszą przechodzić panowie chcący zdobyć serce swych wybranek. Zatem Panowie, depilacja ciała to teraz wymóg! Dla mniej odważnych można polecić fotoepilacji, lub depilacje laserową - zabiegi bezbolesne.
Męski mężczyzna
Na szczęście nie zawsze mężczyzna musi być ładny. Przystojni i męscy panowie wciąż nie maja problemów ze znalezieniem partnerki. Gusta pań są podzielone, część uważa że facet to musi być facet i ogolone ciało oraz gładka skóra powinna być zarezerwowana dla kobiet.
Nie ważne jest na jakiego faceta panuje moda, ważne jest jednak, aby mężczyzna korzystający z wielu kosmetyków, robił to sam, nie z przymusu. Kobiety nie powinny zmuszać mężczyzn do zabiegów tylko dlatego, że one same przechodzą przez to wszystko. Mężczyźni spełnią wymagania swych kobiet, jednak może to być źródłem wielu frustracji i przełoży się na negatywne relacje w związku. Dlatego panowie dbajcie o urodę jeśli czujecie taką potrzebę, nie róbcie tego pod przymusem.